ARABULUCU.COM

Dünya uygulamasını takip ettiğim kadarıyla, arabuluculuk ve bunun eğitimi birer sektör olmuş durumda. Zamanla eğitim teknikleri ve materyalleri birbirlerine gittikçe benzemekte ve konsantre hale gelmekte, kısa zamanda yetiştirilen arabuluculara, neredeyse hangi durumda ne yapacağı ezberletilmektedir.

Peki teknikler aynıysa, her arabulucu aynı şeyi öğreniyorsa ve her durumda yapılması gereken ve öğretilen bir şey varsa, arabulucular gerçekten de kendilerinden beklenen işi mi yapmış olacaklar. Ya da elden gelen bütün teknikler uygulandıktan sonra çözüm tarafların kendi aralarındaki uyuma mı terkedilecek?

İşte gelecekte hazırlanacak ve kabul görecek eğitim müfredatı belirlenirken bir tercih yapacağımız yer burasıdır. Arabuluculuk eğitimi ülkemizdeki yayğın şekliyle üniversite sınavına hazırlık havasında yapılacak ise, biz o zaman robot arabulucu adaylarına, arabuluculuk programı yüklemiş oluruz. Fakat eğitim kişisel yeteneklerin su yüzüne çıkmasına ve her arabulucunun kendi tarzında ve rahat ettiği şekilde ve sonuçta başarılı olacak bir arabuluculuk yapmasına temel hazırlayacaksa o zaman yetişen kişilere "gerçek arabulucular" diyebiliriz.

Problem çözümündeki yaklaşımımız, sonuçtaki başarıyı etkileyeceği gibi, varılan anlaşmanın uygulanabilirliğini de etkileyecektir. Üretilen çözümün başlı başına yeni bir probleme sebep olmaması ve tarafların üretilen çözümü benimsemesi tamamen çözüm tarzı ve çözüme olan yaklaşımla ilgilidir. Bu nedenle problem odaklı ya da çözüm odaklı arabuluculuğun farkını iyi anlamak gerekir. “Problem odaklı” arabuluculuk, hatalı olan arabuluculuk yöntemidir. Arabuluculuğun başarısı “Çözüm odaklı” olmasına bağlıdır.

Bu yazıda ileri sürülen düşünceler şimdiye kadar karşılaştığım evlilik uyuşmazlıklarındaki gözlemlerime dayanmaktadır.

Hiç kimse bir gün boşanacağını düşünerek evlenmez…

Aileler tarafından kabul görmüş, ekonomik sıkıntıları olmayan, sağlıklı çocukların yetiştiği bir aile, eşleri evlenmeye ve birlikte bir hayat sürmeye motive eden nedenlerden bir kaçıdır.

Sanılanın aksine evlilikteki huzursuzluklar iki üç yıllık bir süreçten sonra olduğu kadar evliliğin ilk aylarında bile ortaya çıkabilmektedir. İlk aylarda çıkan sorunların genellikle evlilik kararının acele alındığı ya da evliliğe ailelerin karar verdiği durumlarda ortaya çıktığı gözlemlenmektedir. Birbirini tam olarak tanıyamamış, benimseyememiş eşler, bir çatışma sarmalı içinde boğularak içine düştükleri hayal kırıklığı ve depresyondan acilen boşanarak kurtulmak isteyebilmektedirler.